Zgromadzenie Ustawodawcze Madery prosi rząd portugalski o sprawiedliwe finansowanie dla gmin

Zgromadzenie Ustawodawcze Regionu Autonomicznego Madery przyjęło na posiedzeniu plenarnym 10 lipca Rezolucję nr 28/2026/M, która formalnie rekomenduje rządowi portugalskiemu przyjęcie specyficznych środków dla Regionów Autonomicznych w ramach rewizji Ustawy o Finansach Lokalnych.

Dokument podkreśla, że gminy maderskie borykają się ze strukturalnymi ograniczeniami, takimi jak wyspiarskość, podwójna wyspiarskość Porto Santo, rozdrobnienie terytorialne i ultraperyferyjność, które generują dodatkowe koszty w wykonywaniu ich funkcji. Rezolucja krytykuje fakt, że zwiększenie kompetencji przekazanych gminom nie zostało poparte odpowiednimi środkami finansowymi, co prowadzi do nierównowagi.

Aby poprawić tę sytuację, Zgromadzenie Ustawodawcze rekomenduje rządowi portugalskiemu, aby w rewizji ustawy uwzględnić następujące punkty:

1. Jasną definicję kompetencji każdego organu gminnego i gwarancję spójnego finansowania państwowego.
2. Utworzenie specyficznych mechanizmów kompensacji wyspiarskości dla gmin Regionów Autonomicznych.
3. Wprowadzenie kryteriów zwiększania transferów państwowych, które odzwierciedlają strukturalne dodatkowe koszty wyspiarskości.
4. Przewidywalność i stabilność transferów poprzez mechanizmy wieloletnie.
5. Stworzenie warunków do bezpośredniego i uproszczonego dostępu gmin Regionów Autonomicznych do funduszy europejskich.
6. Wzmocnienie zdolności administracyjnych i technicznych gmin.
7. Ustanowienie mechanizmów zapewniających gminom dostęp do uzupełniających źródeł finansowania.
8. Zdefiniowanie reżimu umożliwiającego zaciąganie zobowiązań na finansowanie lokalnych inwestycji publicznych.
9. Przewidzenie mechanizmów pozwalających parafiom (freguesias) na zaciąganie zobowiązań na finansowanie inwestycji.
10. Nieużywanie regionalnych dochodów własnych jako mechanizmu kompensacji odpowiedzialności państwa.

Rezolucja argumentuje, że równość szans między terytoriami wymaga zróżnicowanego traktowania, gdy warunki wyjściowe są strukturalnie nierówne – zasada uznana przez prawo europejskie dla regionów najbardziej oddalonych.